Hizkiland

Después del duro trabajo que hemos estado haciendo estas últimas semanas, este es el resultado de nuestra narrativa digital, titulada Hizkiland . Aunque tuvimos muchos problemas y nos ha costado bastante acabarla, creo que nos ha quedado una narrativa muy divertida y apropiada para niños de Educación Infantil. Podemos decir que el trabajo a valido la pena.

Invitación para las narrativas

Estos días hemos estado patrocinando las narrativas de todos los grupos. Los demás grupos han estado haciendo carteles y hablando con los responsables del salón de actos para organizar este evento. Nosotras, hemos estado subiendo publicaciones a Instagram para avisar a la gente de que nuestras narrativas se podrían ver en el salón de actos el 8 marzo desde las 11:30 hasta la 13:30. La verdad es que tengo muchas ganas de que llegue el día y espero que con nuestra invitación la gente se anime a venir.

Azken posta

Aniztasunaren inguruko ekimen guztien hausnarketa

Lauhileko honetako ardatza, aniztasuna izan da. Oso kontzeptu konplexua izanik, aniztasunari eta honek dakarrenari buruz aritu gara, baina beti ikuspuntu desberdinetatik abiatuta. Klasean egindako lan eta azalpenez gain, hitzaldi, aurkezpen edota tailer desberdinetan hartu dugu parte, eta hauek guztiak, gure egungo errealitateaz jabetzeko eta aniztasunaren inguruko zenbait aldagai argitzeko balio izan digu.

Uste baino kontzeptu zabalagoa dela konturatu gara, gutako bakoitzaren ingurua era askotarikoa izanik, gutako bakoitza ere desberdina delako. Pertsona bakoitzak bere erara hautematen du gertatzen zaiona, modu propioan ulertzen ditu gauzak eta bere uste propioaren arabera jokatzen du. Ekintza hauek, bakoitzaren identitatea eraikitzen dute, baina gaur egun dagoen presio sozialarekin, estereotipo zehatz batengana hurbiltzen diren pertsonak “sortzen” ditugu. Honek, normatik ateratzen diren pertsonenganako bazterkeria ekar dezake ondorio gisa. Horrela, aniztasun hau hobeto ulertzeko edota aniztasun honi ikuspuntu desberdinetatik begiratzeko hitzaldi hauek oso baliagarriak egin zaizkigula esan dezaket.

Hasiera batean, aniztasuna beraren kontzeptua definitzen saiatu ginen, baina uste baino konplexuagoa zela ikusi genuen. Honen harira, lehendabiziko ekimena burutu genuen, hau da, Tabakalerako erakusketa bat. Egia esan, egin ditugun hitzaldietatik gutxien gustatu zaidana izan da. Ariketa desberdinak egin genituen, eta gehienetan ez nuen aniztasunarekiko lotura hori ikusten. Hala ere, bigarren erakusketara sartu baino lehen egin genuen arrotzaren jarduera oso interesgarria iruditu zitzaidan.

Tabakalerako bisita

Bigarren ekintza, Unwra Euskadiko partaideen eskutik eduki genuen, "Gizarte eraldaketarako jardunaldiak" izeneko bi egunetako tailer desberdinen multzoa hain zuzen ere. Bertan, aniztasuna pertsona anitzen bitartez topatu genuen. Palestinako egoerari buruzko ideia oso interesgarriak esan zituzten, izan ere, Palestinakoa den emakume bat izan zen hitzaldi horietako baten hiztun. Oso egoera gogorretatik igarotzen ari den herrialde bat dela banekien arren, Maysunek egindako bideo muntai bat ikusi ondoren, uste baino egoera larriagoan bizi direla konturatu nintzen. Hitzaldi bakoitza desberdina zen, baina guztiek zuten zer ikasia.

Tailer hauen bigarren egunean, komikien munduan murgildu nintzen, Susana Martin komikigilearen eskutik. Komikiek, gizarteko partaideei hausnartzera bultzatzeko ere balio dutela azpimarratu zigun. Egia esan, oso gustuko dudan mundu bat ez izan arren, komikiei garrantzia gehiago eman beharko geniekela iruditu zitzaidan. Liburuez gain, zer esana emateko aukera berri eta paregabea zela ikusi nuen, gai guztiak jorratzeko eta estereotipoak hausteko modu aparta dela iruditu baitzitzaidan.

Gizarte eraldaketarako jardunaldiak

Calcuta ondoko partaideak ere etorri zitzaizkigun. Hauek, aniztasunari ikuspuntu desberdin batetik eutsi nahi izan zioten eta egia esan, oso ekintza interesgarriak burutu zituzten. Hainbat jarduera desberdin egin genituen (bideoak ikusi eta hausnartu, debate moduko bat, gure egoerak azaldu... ), baina niri gehien gustatu zitzaidana, Calcuta ondoko partaideek jarri zizkiguten bideoak izan ziren, hau da, Laukitxorena eta mutiko beltzaranarena. Oso hitzaldi dinamikoa izan zen eta aniztasunaren kontzeptua os nabarmena zen ariketa guztietan. Denak desberdinak garela konturatzeko eta hau positibotzat hartu behar dela jakiteko balio izan didala esan dezaket.

Calcuta ondoan

Beste ildo batera salto eginez, Pausoka elkarteko kide batzuk etorri zitzaizkigula esan dezaket. Bertan, Maiteder ezagutu genuen, miresteko modukoa den emakume hernaniar bat. Bere semea den Aimarrekin bizitako istorioa kontatu zigun. Aimarrek, garun paralisia du, hori dela eta, bizitzan aurrera egitena oso zaila egin zaio. Garun paralisi horrek, zama handia gehitu dio bere motxilari, eta eragin handia izan du eskolaratze orduan. Eskola askok ez zuten Aimar haien zentroetan onartzen, aitzakia asko tarteko, ez baitziren gai Aimarri beharrezko guztia eskaintzeko. Hala ere, Maitederren esfortzu izugarria zela medio, Aimar eskola batean onartzea lortu zuen, gerora eskola horren motorra izatera iritsi den arte.

Pasarte hunkigarriak kontatu zizkigun, eta hauek, gaur egungo gizartearen aurreiritzi askoz ohartzeko balio izan didate. Zailtasunak dituzten haurrrei bideak zailtzen dizkiegun gizarte batean bizi garela ohartu nintzen, oso hunkitua atera nintzen hitzalditik.

Pausoka

Duela gutxi eduki genuen beste ekimenetako bat, Gogora erakundekoek jarritako memoria plazarena izan zen. Bertan, Frankismoaren garaian gertatutako sarraskien inguruko bideo dokumental batzuk ikusi genituen. Esan beharra daukat ez zela memoria plaza horretara joaten nintzen lehenengo aldia, beraz, gutxi gorabera banekien zer izango zen ikusiko genuena. Hala ere, lehenengo aldian gertatu zitzaidan bezala, bideoek barrua mugitu zidaten. Erailiak izan ziren gertuko pertsonak azaltzen ziren, haiei gertatutakoa kontatzen, erabat hunkigarria eta gogorra.

Segidan, ikusitakoaren inguruko hausnarketa txiki bat egitera bultzatu ziguten. Dokumental haietatik ateratako mila esaldi etorri zitzaizkidan orduan burura, baina horietako bat izan zen gehien transmititu zidana:

"Barkatu behar da, baina inoiz ez ahaztu"

Memoria plaza

Hitzaldi, tailer eta ekimen desberdin hauez gain, gelan egin ditugun lanketa eta hausnarketa desberdinak ere egin ditugu. Aniztasuna ulertzen saiatu gara, ikuspuntu desberdinetatik begiratzen, gure bizitzan modu inklusiboan txertatzen etab., baina gizarteak aniztasuna bere osotasunean onartzera iristeko bidea oso luze eta maldatsua dela ikusi dugu behin eta berriz. Ez dugu Palestinaraino joan behar gizartean gertatzen diren bidegabekeriak ikusteko, hemen bertan ere gertatzen baitira aniztasun horren kontrako oihuak. Hemen ere gertatzen dira "normala" ez izateagatiko edo normari ez jarraitzeagatiko bazterketak. Baina nork ezarri ditu "jarraitu beharreko" estereotipo itxi hauek, nortzuk gara errudunak?

Pausoka

PAUSOKA errehabilitazio zentroa diziplina desberdinetako profesionalek osatzen dute, logopedia, fisioterapia eta terapia okupazionalak.

Profesionalen artean lan koordinatu bat egiten da, ematen den atentzioa ahalik eta integralena, globalena eta eraginkorrena izatea bilatuz. Modu honetan, umearen zein familiaren bizi kalitatea hobetuko litzateke.

Pausokatik, Maiteder etorri zitzaigun bere semearen istorioa kontatzera. Bere semeak Aimar du izena eta, honek, garun paralisia eta atake epileptikoak ditu. Haurdunaldia eta erditzea ondo joan ziren arren, 15 egun pasa ondoren konturatu zen Aimar ez zegoela ondo. Aimarri garun paralisia detektatu zioten eta, hasiera batean, Maider oso galdurik eta bakarrik sentitzen zen. Bere seme “perfektuaren” espektatibak bertan behera gelditu ziren, eta  egoera berriari aurre egin behar izan zion. Gaiari buruz ezjakintasun handia zegoela ikusi zuen eta, horrez gain, ez zioten inongo laguntzarik eskaintzen, are gehiago, diagnostiko okerrak ematen zizkioten.

Eskolaratze orduan, eskola arruntetan izena emateko arazoak izan zituen, nahiz eta Aimarren egoera behin eta berriz azaldu. Eskola askok aitzakiatzat plazarik ez zegoela esaten zuten, baina arazo bakarra, Aimarri egokitzen ez zekitela eta beraientzat oztopo bat izatera iritsi zitekeela zen. Hala ere, Maitederrek ez zuen amore eman eta hainbat eskoletan saiatu ondoren, azkenean eskola batean onartzea lortu zuen. Gainera, eskola hurak onuragarritzat hartzen zuen Aimar bertako kidea izatea.

Eskolak Maitederrekin hitz egin zuen, bere semea gainerakoen aurrean nola aurkeztu behar zuten galdetuz eta, honek, beste gurasoen eta ikasle aurrean Aimarren alderdi positiboak azpimarratzeko erantzun zuen, “negatiboak” begiratuz soilik ikusten baitira.

Denbora pasa ahala komunitatea Ainmarrek guztiei eskainitako alderdi positiboez konturatu da, honi esker, elkarlana, laguntasuna, talde kohesioa eta giro egokia sustatu baitira inongo atzerapenik ekarri gabe. Aimar eskolaratzeko, Maitederrek eskolari hainbat baliabide erraztu zizkion, hala nola,  osasun zerbitzua, Gizarte Zebritzuak, Berritzegunea, eta abar. Arestian esan bezala, eskolak ez zuen arazorik izan Aimarren beharrei egokitzeko.

Guzti honi esker,  Aimar pertsona aktiboa izatera pasa da eta beste ikasleak Aimarrengandik ikasten dute, elementu guztien sinkronizazioari esker bere inklusioa bermatu da.

Maitederren hitzaldia entzun eta gero, bere hasierako egoerarekin identifikatuta sentitzen gara. Gu bere egoera horretan egongo bagina, ezjakintasun berdina izango genuke. Honekin esan nahi duguna da, hitzaldia erabilgarria izan zaigula gizarteak gai hauei buruz duen  utzikeriaz jabetzeko. Norbera bere munduan bizi da, eta ez da errealitateaz edo besteen arazoez arduratzen, bakoitzari gertatu arte.

Bestalde,  eskola eta irakasleen jarreraz jabetu gara. Gaur egun, irakasleek garrantzi gehiegi ematen diote haurrek dauzkaten alderdi negatiboei, batzuen ustez, zailtasunak dituen haur bat gelan izatea arazo bat izan daitekeela pentsatzera iritsi arte. Izan ere, egokitze prozesuak egin behar dituzte,  aurretik programatutako guztia aldatuz. Guri kasuan, haurren alderdi positiboei emango genieke garrantzi guztia eta alderdi positiboetan oinarrituz, haurraren garapena sustatuko genuke.

Bukatzeko, irakaslearen eredua azpimarratu nahiko genuke, honi garrantzi handia emanez. Irakasleak zailtasunak dituen haurrari besteekiko tratu berdina ematen badio, beste haurrek azkar onartuko dute eta ez dute ezberdintzat hartuko. Beraz, Maitederrek bizitako antzeko egoerak berriro ez gertatzeko, irakasleek zailtasunak dituzten haurrekiko jarrerak aldatu beharko dituzte. Hala ere, gure ustez, eskola eta gizartea ez daude prest egoera hauei aurre egiteko, oraindik formazio eta lan ordu asko behar baitira inklusioaren helburuak lortzeko.

Calcuta ondoan

Saioari hasiera emateko, Ikertze eta Calcuta Ondotik etorritako hiru emakumek haien egitekoari buruz hitz egin ziguten. Jarraian, guk aurretik bidalitako aniztasunarekin lotura zuten egoerei buruz hitz egin genuen, segidan egingo genuen ariketari hasiera emanez. Horretarako, bi taldetan banatu ginen bakoitzak ariketa desberdin bat egin zuelarik. Gure kasuan, borobilean jarrita bakoitzak bere izenaren lehenengo hizkiarekin, bere izaerarekin erlazioa zuen adjektiboa esan behar zuen, mugimendu batekin batera. Orduan, beste taldekideek pertsona horrek egin eta esandakoa errepikatu behar zuten. Beste taldean, emakumeak esandako esaldien arabera alde batera edo bestera joan behar zen, desadostasuna edo adostasuna adieraziz. Bi ariketa hauen bitartez eta ondoren emandako azalpenekin, aniztasunaren konplexutasunaz ohartu ginen.

Hau egin ostean, beste ariketa batekin hasi ginen, moduluko taldeez baliatuta. Talde bakoitzak ariketa desberdin bat zuen. Gure kasuan, telebistan agertutako iragarki sexistak ikusi eta hauen inguruan hausnartzea egokitu zitzaigun. Amaitzean, gelaren aurrean lan guztiak aurkeztu eta hauen inguruan ondorioak atera genituen.

Atsedenaren ondoren, hiru kontzepturen inguruan pentsatzeko eta ideia batzuk ateratzeko denbora eduki genuen, gero beste taldeekin eztabaidatzeko asmoz. Horretarako, moduluko taldeekin jarraitu genuen.

Ariketa hau bukatu ondoren, aniztasunari buruzko bideo batzuk ikusi genituen eta, teoria eman ostean, hitzaldia ebaluazioarekin amaitu genuen.

Gure ustez, hitzaldia aniztasunaren kontzeptua osatzeko oso baliagarria eta eraginkorra izan dela iruditu zaigu, oso kontzeptu konplexua izanik, ulertzeko lagungarria izan zaigulako. Orokorrean hitzaldi interesgarria izan zen eta erabilitako metodologiak oso baliagarriak iruditu zitzaizkigun etorkizunean gure geletan praktikan jartzeko. Hitza emateko pilotaz baliatzea aukera polita iruditzen zaigu guztiak hitz egiteko aukera izateko, baina kontu handiz erabili beharko litzakeela uste dugu. Horrez gain, ebaluazioa originala iruditu zitzaigun, irudimena landuz eta modu dibertigarriago eta dinamikoagoan iritzia emateko aukera eduki baikenuen.